Engelse woorden op winkelruiten en reclameborden irriteren mij. Sale, Happy hour, Take away, Lente Deals, naast Christmas, Black Friday, Halloween. Het domste is het bord ‘We are open’.
We denken dat dit erbij hoort, het hoort bij onze open productgrenzen en bij toerisme. Maar wie de komende tijd binnen EU de grens over gaat, zal zien dat vooral wij de Amerikaanse posters plakken. Bij ‘sale’ lopen Franse, Duitse of Spaanse kopers niet harder. Die taalbewustheid van onze buren heeft ook nadelen. Treinen stoppen bij de grens voor nieuwe bemensing, want: andere taal. Voor veiligheid moet je elkaar verstaan. Zoals het Engels leidend is bij vliegverkeer. Bij treinen houdt elk land de poot stijf. Frans? Duits? Misschien trein-Esperanto? Mag ik nog een Euro papa, zong een jongetje. Zo is het: United by EU. Doe mij een Dirty chai latte. Met horeca-Esperanto komen we de grens wel over. Nu de treinbazen nog.
Naar KNAR project
Extra
Soms geven mensen je een andere naam, hoor ik een moeder tegen haar dochtertje zeggen. Tante Antje heet eigenlijk Annelieke. En hoe heet ik? Janneke, zegt dochterlief fier. Heel goed, zo heet ik.
En hoe noemen ze mij soms? Vol overtuiging juicht dochtertje: MAMA !