De thee van Peeze (Nederlands) heet Communitea. Bij het theezakje zit een verhaaltje van SriLankese plukster, inpakker of theeproever. Gewone mensen die blij zijn met hun baan, brommer en elke dag thee. Gewone mensen die werken voor hun wens voor elektra in hun huis, voor schoolgeld of eten voor hun gezin. Hun nederige wensen maken me klein. Badend in al mijn Hollandse badwater voel ik me gezegend en dankbaar. Hun wensen zijn voor ons zo gewoon, zo klein. Toch kraakt ons systeem bij grote dingen zoals woonruimte. Het neoliberale ‘eigen geld eerst’ bracht woningnood. In nog geen tien jaar! Gek genoeg ontstond sociale (huur)woningbouw uit liberale drijfveren. Een eigen huis als sociale wens vereist productiviteit met goed loon. Zowel huur als betaalbare koop lopen vast. Mijn gemeente verkoopt lastig vastgoed; vooral niets zelf (op)bouwen lijkt hier het bestuursprincipe. Wensdenken overheerst. Voorlopig drink ik thee van ver … voor hun wensen.
Naar KNAR project
Actie kans
Drink een keer Communitea voor verhaaltje.
Stuiterende fatbikelike suikerkinderen? Kijk op tijd naar goed snoepgoed…