Ik zag een groepje van zeven kabouters vergaderen. Ze stonden in een kring. ‘In vergadering’ verduidelijkte een bordje. Strakke gezichten, wakkere ogen, zwijgende monden. Ik begreep hun urgentie tot overleg zonder woorden.
Wij mensen heersen door woorden, ook over het leven dat onze woorden niet spreekt.
En onze heersers heersen over ons door woorden. De macht van het woord verzandt het verstand, verdampt de feiten (was het ‘kennis is macht’?) tot zwarte mistflarden. ‘Inden beginne was er het Woord’. De betere vertaling is volgens kenners ‘Inden beginne was er het Idee’; idee als concept/construct. Met haarkluiverij van teksten zijn we nooit verder gekomen. De kabouters vergaderden over het idee. Wetend dat woorden nodig zullen zijn. Wetend dat rebellie, kunst, ‘het hart’ of boerenverstand de woordkluivers en woorddemagogen zullen bevragen. Wanneer iemand spreekt, probeer ik kabouter te zijn en het idee te ‘horen’. De puntmuts brengt mij hersen-rust en hart-ruimte. Ideetje.
Naar KNAR project
Extraatje
De man van de natuurbegraafplaats sprak van grote belangstelling. “Het leeft.”
Het terrein was bijna volgeboekt. “Maar de meesten leven nog.”
Zo’n plek is eeuwigdurend. Geruststellend: “U kunt altijd langskomen …”