Kleine problemen verleiden mij tot allesbelastende gedachtes. Een plastic zakje kan ik niet los zien van de plasticafval export (sorry ’bruikbare grondstoffen’). Of met plastic stof vervuilde honing (‘nee, het is echt een veilige stof’). Mijn mobiel wordt een geopolitiek Cern bommetje. Maar nu dacht ik opeens aan autogordels. Die grijze riemen. Dat die zo raar zitten bij vrouwen. Dat kwam toen door Sigrid Kaag. En later keek ik ‘Meiden die rijden’. Opeens zag ik op tv meer vrouwen geïrriteerd de autogordel wegduwen, hand ertussen of achter de knie. Ontwerpfout? Ja! De gordel past vrouwen gewoon niet, tenzij platboezemig (woord van Jeroen Brouwers). Als ik de garagekalenders begrijp ligt het niet aan de analyse. Het zit dieper. Het is onderdrukking, het is de ontwerper die de vrouw niet in zijn auto duldt. Het is … het is onbegrijpelijk dat er nooit actie over gevoerd is. Weet jij ergens een designstudent-kind?
Naar KNAR project
Actie-kans
Ik keek maar weer eens naar de Hollandse, circulaire mobiel: Fairphone. Doen?
Fit tip
Wat waren die paddestoelen lekker! Eet gevarieerd, zelfs in de stamppottijd!