Ik vond een briefje van mij aan mijn tante, 1962. Een groet van een net 10-jarige Helmer, in de “Alpen Kreuzer’ in Zwitserland. Een nalatenschap brengt mij mijn briefjes terug. Strak meld ik mijn tante: “Bij de Blausee moesten we kaartjes kopen. En het was een gewoon meer. Dat is echt Zwitsers.” En: “(Svp postzegel bewaren.)” Die zinnetjes zijn een fraaie spiegel. Deze entreekaartjes-natuur irriteerde me. Die mensen hadden het meer niet aangelegd. Hoezo entree? Dat ruimtelijke ordening mijn vak werd, zie je dan opeens in zo’n zinnetje. Mijn ouders spoorden aan tot dit briefjes-schrijven. Het schrijven van brieven bestaat niet meer. (Het wachten op antwoord ook niet.) Laatst bracht ik nog een stapel brieven terug naar een toen in de tropen werkende vriend. Een bundeltje geschiedenis. Papieren archieven overleven langer dan digitaal ! Ik hou van tastbaar papier. Wel dit digitale Knarretje? Dat zal geen archeoloog terugvinden. Toch maar printen?
Naar KNAR project
Actie kans
Lees de Archeologie van het treklipje van blikjes. Bouw mee aan de mondiale catalogus. Te gek!
Fit tip
Toch wel begonnen met het voornemen fit te blijven, te bewegen?
Thuis? Vind dan o.a. oefeningen op youtube!