Kritiek bouwt en vormt. Protest kan bijdragen. Maar wat is er mis met de protesten van nu? Opeens bedacht ik me dat ik de protestsong mis. Alle nieuwe liedjes gaan over gevoelens en ‘ik’, blijkbaar het hoofdthema van de muziek? Althans, wat ik zo hoor. Soms hoor ik iets protesterigs van een cabaretier, vaker zijn het rappers (heten ze zo?) die vechttaal zingen, die zoeken naar een kanteling. De protestsong die ik mis, stuurt de kritiek van de onderbuik haarscherp naar verbinding van waarden. Kritiek met toekomst voor allen, zou je kunnen zeggen. Imagine … no religions/no possessions. How many roads. Meneer de president. Goodnight Saigon ( opkomend helicoptergeluid). Ook: Turn turn turn. Of Hurricane van Dylan. Ik wacht op de protest-singersongwriters die planeet, solidariteit, ons gedrag, onze toekomst weer voelbaar maken. Tv-format? Ik neurie:
‘Morgen bloeit er een bloem … Morgen sneuvelt een zoon … Morgen vraagt men waarom.’
Naar KNAR project
Actie kans
Lees weer eens een geschiedenisboek. Het helpt met dagelijkse mopper-emoties.
Fit tip
Zing ‘How many roads must …’
Extra – pingedachte
‘Nee, alleen pinnen, meneer.’ Bedremmeld kijk ik naar mijn kopjes koffie. ‘Maar ik kan passen hoor, even kijken …’ ‘Nee, meneer, we doen geen cash. Het staat duidelijk bij de deur. U kunt toch wel pinnen? Of uw vrouw?’ ‘Nou, eerlijk gezegd doe ik dat niet. Ik vind dat het contant moet kunnen. En ik heb geen bordje gezien. Dan ga ik maar. Doei.’ De kopjes laat ik staan. Zoek het maar uit, met jullie data-hamsteren. Ik draai me om: ‘Trouwens, mevrouw, ik begrijp dat ze u dus niet vertrouwen? Ze vertrouwen de simpele kassadame niet? Steelt u uit de kas? Of kunt u niet zonder rekenmachine afrekenen? Wel handig als u niet hoeft na te denken zeker? Straks een kassarobot, nog eventjes en u zit thuis. Denkt u nu echt dat u nog nodig bent om mij te laten pinnen? Nou, fijne dag verder! Neem mijn koffie maar …’