Ik dagdroomde over een scootmobiel. Een ‘snel-weg-beweger’ is de vertaling. Verrassend genoeg geldt dat voor degene die een scootmobiel in zicht krijgt. Een spiegeleffect. Zoals de veilige auto of rubberen stoeptegel die uitnodigt tot extra bravoure en dus een onveilige omgeving creëert. Terug naar mijn dagdroom. Ik zag mijn scootmobiel opgeplust tot een futuristische PMC – Personal Mobility Cabin ™ – al snel het ‘Eitje’ genoemd. Iedereen in een ‘Eitje’ lijkt mij de oplossing voor wachten, zitplekken, bagageclaims en files. En 1,5 meter. Je PMC-ei rij je in een PMC-Railchain van lege geschakelde wagons, kortweg trein (jaja, het ‘Eierrekje’ of ‘Treitertje’). Of je rijdt met je koffers onder je stoel de veiligheidsscan op het vliegveld in, en erna rij je het lege vliegtuig in, ‘click and fly’. Ik zie het helemaal voor me … Het concept heb ik natuurlijk vastgelegd: dat voorkomt dat het wordt uitgevoerd. Visie en doen zijn twee werkelijkheden.
Naar KNAR project
Actie-kans
Pluk de dag. Doe het deze week.
Fit tip
Ga direct na het opstaan even naar buiten en vul je lijf met de frisse ochtendlucht. Heerlijke energiebron.
Extra
‘U lijkt op onze dierenarts. Ik zeg nog net tegen mijn vriendin, is ‘m dat nou, onze dierenarts? Zij zei, nee, maar hij lijkt er wel op. Ook zo’n aardige man, zei ze nog.’ Glimlachend staat ze voor mijn terrastafeltje. ‘Hoe gaat het met uw koe …’ reageer ik, om wat anders te zeggen dan ze had verwacht. ‘Nou, meneer, die hadden we niet hoor.’ ‘Ja, dat heb je, mijn geheugen laat me in de steek…. Maar ik hou u een beetje voor de gek hoor. Dierenarts ben ik nooit geweest!’ ’Maar u bent best aardig. Dat zeiden we nog. Die man die daar zit, is aardig. Dan onthou ik u gewoon als die oude dierenarts. Wel zo makkelijk. De volgende keer moet u dan wel even naar mijn parelhoenders vragen hoor. Doei!’