Onze krantenbezorgster is bezorgd zorgzaam. Gaat ze een weekje op vakantie dan krijgen we een kaartje met lieve woorden en: ‘mijn collega doet dan twee wijken en de bezorging kan die week later zijn’. Ik hoop dat zij ooit nog eens ergens directeur wordt. Dan hebben aandeelhouders het nakijken. Unilever, Nestle en nog wat mangevulde multinationals stelden hun duurzaamheidsdoelen uit. Te veel gedoe, te weinig aandelenbelang. Vroeger was de Europese multiondernemer meestal een christelijk-sociaal-Rijnlands ondernemer. Nu kiest die ceo voor het Anglo-Saksische (lees: Amerikaanse) model van korte termijn. ‘Als pretpark gaan we geen statieflesjes verzamelen.’ De overheid slaapt. Je zou deze ‘voor-onze-pret-bedrijven’ de verkoop van frisdrank kunnen verbieden! Pfas in zeeschuim? O, geen gevaar voor de volksgezondheid. Gif in honing? O, onder de norm. Het leidt tot een soort recht op ondermijnen. Het afwentelen van schade naar ons. De norm van onze krantenbezorgster is mijn hoop: verantwoordelijkheid voor eigen straatje.
Naar KNAR project
Actie kans
Gooi het kind met badwater weg in je tuin.
Docu Het kind en het badwater. Opa bezorgt over peuteronderwijs. (wel even voor zitten)