Het is met de landbouwvertegenwoordigers als met de mijnen: je hebt moeilijk zicht op je eigen toekomstige rol. Soms moet je iets eindigen. In ons geval: de intensieve veehouderij.
Nu lelietelers protesteren tegen superschadelijke spuitmiddelencocktails begrijp ik dat zij de wereld niet willen voeden. Zij en hun bloemen houden niet van mensen. De bollen van de lelie gaan naar China, de rotzooi en ziekterisico’s blijven hier. De boeren die angst proberen te zaaien over voedselschaarste telen lelies, pompoenrozen of gras onder zonnevelden. De jonge en groene boeren doorzien deze chantage en corruptie van LTO-witte-boorden die zich als zelf benoemde slaven uitsloven voor hun plantagebazen van agroindustrie en handel. Het staken van het landbouwakkoord is een teken voor een afschaffing, nu van agro-slavernij. En wellicht sluiting van het mijnenveld van de veehouderij. Over ketenbenadering gesproken … Keti koti is ook voor onze jonge en groene boeren dichtbij? Vier dit, eet kersen!
Naar KNAR project
Actie-kans
Laat vaker het bosje bloemen staan. het doodt meer dan je lief is. Eet kersen.
Fit tip
Het is smultijd van gezond groen: gewoon doen!