Wie is zonder beperking? In Delft woonden wij tegenover de sociale werkplaats. In mijn herinnering werkten er best veel mensen met ‘een beperking’. Voor één ‘werknemer’ had ik groot ontzag, de ‘witte reus’, vanwege zijn postuur gehuld in witte werkjas. De sociale werkplaatsen zijn weg. Nu verblijven ‘ze’ in allerlei bedrijfjes onder mom van dagbesteding. Ik heb vraagtekens. Neem Brownies&Downies. Deze horeca pakt 3 keer winst: gratis personeel (zonder intentie uitstroom), begeleidingsgeld zorg én normale horecaprijzen. Een superwinstmodel. Bewijs: ze renderen op A-locaties. Het goede is dat dagbesteding maatwerk biedt (kan bieden). Dat is en blijft nodig. Pijnpunt: er is weinig doorstroom naar die maatschappij. Het blijven hokjes ‘voor beperkten’. Nu we arbeidsruimte hebben zou de doorstroom intensiever moeten. Maar een gecodeerde beperking is economie. Die beperkingsindustrie beperkt zichzelf: ze moeten blijven bestaan. Net als veehouders, afvalverwerkers, managers. Zo leef ik met mijn beperkingen. Liefst niet in een hokje, toch?
Naar KNAR project
Actie-kans
Het is oogsttijd voor oogstfeesten. Bezoek een boer of maak een plantrijk diner.
Fit tip
Voel je even kind: draai je armen horizontaal van links naar rechts en voel de ‘schwung’. Of huppel en sla een stoeptegel over. Het klimrek kan ook.
Extra
Binnen de beperkingen is net zo veel mogelijk als erbuiten. Naar Jules Deelder.